محکم باش رعنای من

بعد از یه سفر دور و درازنشتی تو یه اتوبوس که بیشتر مسافرین آقا هستنآخرین ردیف تنها نشتی رو صندلیمثانه ات پرهآخرین روزهای پریودیتکمی استرس و تنش از روزهای گذشته و آینده کمی گر گرفتگیکمی تعصب بسجاشک به محکم باش رعنای من...

اره

بعد یه هفته آنلاین شدن، بعد از یک هفته آفلاین بودن اجباری، حس عجیبیه برگشتن به دنیای مجازی، احساس غریبگی میکنم. انگار که هیچ تعلقی بهش ندارم. باید برم؟

اما کجا؟ از کدوم مجاز فرار کنم؟ زندگی واقعی که، مجازی تره!

لحظه ها رو باور ندارم. تو یه آن به عدم میرسن.

من هم نیم که هستم، ولی نیستم.

اینه قدرت.

محکم باش رعنای من...

غم تنهایی اسیرت می کنه

تا بخوای بجنبی پیرت می کنه

مادرم

پدرم

آدما

افسوس

که هیچوقت نتونستم تماما درکتون کنم. آخه من خدا نیستم

منم تنهام مثل شما

کاش دیوار نامرئی بین ما فرو بریزه

آخه من عاشقتونم

ما خداییم

محکم باش رعنای من...